მოკლედ, საოცარი ქამელეონიზმის ეპოქაში ვცხოვრობთ. ხალხი, რომელიც წლების მანძილზე ყველაფერ ქართულს (ხაჭაპურსაც კი) ან დაცინოდა, აბუჩად იგდებდა, სიბნელედ წარმოაჩენდა და ან "ქართული ნიშნავს რუსულსო",- გაჰკიოდა, ახლა ჩიხტიკოპით თავდამშვენებული, ეროვნული კულტურის, ტრადიციებისა და ადათ- წესის გულმხურვალე პროპაგანდისტად გვევლინება. ზოგიერთმა უფესვომ წინაპრებიც კი გაიხსენა: მე ისეთი გმირი მამა- პაპა მყავდა, ყველაზე ეროვნული ვარო. რა იყო, აღარაა ყოველივე ქართული სიბნელე და წყვდიადი?! - წერს ირმა ინაშვილი