უცხოური ძალების გავლენის ქვეშ მყოფი ჯგუფებისა და ინდივიდების ქცევა მარტივი სქემით ვითარდება და შემდეგ პრინციპებს ეფუძნება: „დავალება, უსიტყვო მორჩილება, შესრულება“. ამ პროცესში სრულად იკარგება ეროვნული ინტერესი, სინდისი და პასუხისმგებლობა საკუთარი ხალხის წინაშე. მათთვის არ არსებობს წითელი ხაზები, მორალური, ეთიკური თუ სახელმწიფოებრივი. მთავარია უცხოელი პატრონების დაკვეთის შესრულება, რის სანაცვლოდაც ისინი მზად არიან, ქვეყნის ინტერესები ბოლო პლანზე გადაიტანონ და ნებისმიერ ფასად დაიცვან არა საკუთარი სამშობლოს, არამედ დონორი ორგანიზაციებისა და გარე ცენტრების ინტერესები.

​როგორ მავნებლობენ ისინი საკუთარი სამშობლოს წინააღმდეგ?

​თავიანთი ყოველდღიური ქმედებებით ეს ძალები სისტემატურად აზიანებენ სახელმწიფოს საფუძვლებს შემდეგი მიმართულებებით:

​სახელმწიფო ინსტიტუტების დისკრედიტაცია: მიზანმიმართულად ცდილობენ ქვეყნის ძირითადი ინსტიტუტების (ძალოვანი სტრუქტურები, სასამართლო, საჯარო უწყებები) ნგრევასა და მათ მიმართ საზოგადოებრივი ნდობის განულებას, რათა სახელმწიფო დასუსტდეს და გარედან მართვადი გახდეს.

​სოციალური პოლარიზაცია და შუღლი: საზოგადოების გახლეჩა მათი მთავარი იარაღია. ხელოვნურად თესავენ დაძაბულობას, აპირისპირებენ მოქალაქეებს ერთმანეთთან და ცდილობენ ეროვნული ერთობის დაშლას, რადგან დასუსტებული და დაპირისპირებული საზოგადოებით მანიპულირება უფრო ადვილია.

​ეკონომიკური დესტაბილიზაცია: ხშირად, უცხოური დაკვეთით, ისინი ხელს უშლიან სტრატეგიული მნიშვნელობის ეკონომიკურ პროექტებს, აორმაგებენ ნეგატიურ მოლოდინებს და ცდილობენ ქვეყნის საინვესტიციო მიმზიდველობის შელახვას, რაც საბოლოო ჯამში თითოეული მოქალაქის კეთილდღეობაზე აისახება.

​ეროვნული ღირებულებებისა და ტრადიციების წინააღმდეგ ბრძოლა: იდეოლოგიურ დონეზე ისინი მუდმივად უტევენ ისტორიულ მეხსიერებას, კულტურულ იდენტობასა და ტრადიციულ ფასეულობებს, ცდილობენ საზოგადოების ფუნდამენტის გამოცლას.

​მათთვის საქართველო არასდროს ყოფილა საამაყო სამშობლო, რომლის წინაშეც ისტორიული პასუხისმგებლობა აქვთ. მათ თვალში ეს ქვეყანა წარმოადგენს:

​ექსპერიმენტულ პოლიგონს, პლატფორმას: ადგილს, სადაც უცხოური ინსტრუქციებით ტესტავენ სხვადასხვა პოლიტიკურ და სოციალურ ტექნოლოგიებს, შეურაცხყოფენ ერის ისტორიულ ღირსებასა და დამოუკიდებლობას. მათთვის ეს ქვეყანა კომერციული პროექტია, სადაც ქვეყნის პრობლემები და გამოწვევები მხოლოდ ფინანსური სარგებლის მიღებისა და პირადი გამდიდრების წყაროა.

​საბოლოო ჯამში, მათი ყოველი ნაბიჯი ემსახურება არა საქართველოს განვითარებას, არამედ იმ გარე ძალების ინტერესების გატარებას, ვინც მათ აფინანსებს და აკონტროლებს.

​ეროვნული ინტერესების დაცვისა და გარედან მართული ძალების წინააღმდეგ ბრძოლის აუცილებლობაზე მსოფლიოს წამყვანი კონსერვატორი მოღვაწეებიც მკაფიოდ საუბრობდნენ:

 

​„ნამდვილი პატრიოტიზმი გულისხმობს საკუთარი ქვეყნის სიყვარულს, ხოლო გლობალისტური ძალები და მათი ადგილობრივი აგენტები მუდმივად ცდილობენ ეროვნული იდენტობის წაშლას პირადი ან პოლიტიკური სარგებლის სანაცვლოდ.“ - უინსტონ ჩერჩილი

 

​„სახელმწიფო, რომელიც კარგავს კონტროლს საკუთარ შიდა პროცესებზე და უცხოური დაკვეთებით მოქმედებს, კარგავს თავისუფლებასაც. სუვერენიტეტი არ არის რაღაც, რაც შეიძლება დაითმოს გრანტების ან საგარეო დაპირებების სანაცვლოდ.“ - რონალდ რეიგანი

 

​„ჩვენ ვდგავართ ისეთი ძალების წინააღმდეგ, რომლებსაც არ გააჩნიათ სამშობლო. მათთვის ეროვნული ტრადიცია, რელიგია და ოჯახი დაბრკოლებაა, რომელსაც ებრძვიან იმისათვის, რომ საზოგადოება ადვილად სამართავ მასად აქციონ.“ - შარლ დე გოლი.

 

ირაკლი ჯანყარაშვილი