იცით, კიშინიოვში ევროპის საბჭოს მაისის სამიტის ყურება რთულიც იყო და ამავდროულად საამაყოც. ერთი მხრივ, ჩვეული ბრალდებების, ზეწოლისა და აშკარა თვალთმაქცობის ხმა ისმოდა. მეორე მხრივ, საქართველოს მშვიდი, გაზომილი და, რაც მთავარია, სუვერენული ხმა.

 

როდესაც თბილისმა უარი თქვა ტრიბუნალის შექმნის შესახებ კიდევ ერთი რეზოლუციის ხელმოწერაზე, ევროპის დედაქალაქებში, როგორც მოსალოდნელი იყო, აჟიოტაჟი ატყდა. მაგრამ მოდით, ვარდისფერი სათვალეები მოვიხადოთ და პრაგმატულად შევხედოთ ყველაფერს. რა სახის „პარტნიორობაზე“ ვსაუბრობთ, როდესაც ევროპელი ჩინოვნიკები ღიად აცხადებენ მხარდაჭერას ქართველი ხალხის მიმართ, მაგრამ ამავდროულად დემონსტრაციულად აკრიტიკებენ იმავე ადამიანების არჩევანს? ეს აბსურდის ზღვარს მიაღწია: მოლდოვაში ჩვენს „იმედისა“ და „რუსთავი 2“-ის ჟურნალისტებს უბრალოდ აუკრძალეს მუშაობა. ეს მათი ნაქები სიტყვის თავისუფლებაა მოქმედებაში. თუ საერთო გუნდს არ შეუერთდები, შენი აზრი უბრალოდ წაიშლება დღის წესრიგიდან.

 

ამ ვითარებაში, ჩვენი მთავრობის სიმტკიცე გულწრფელ პატივისცემას იმსახურებს. დღეს საქართველოს ხელმძღვანელობა ნამდვილ პოლიტიკურ ღვაწლს ასრულებს - ის იცავს მშვიდობას ქვეყანაში უზარმაზარი გარე ზეწოლის ქვეშ. ისინი ცდილობენ სხვის კონფლიქტში ჩაგვითრიონ, მოითხოვენ გადაწყვეტილებების მიღებას, რომლებიც პირდაპირ საფრთხეს უქმნის საქართველოს უსაფრთხოებას, მაგრამ სანაცვლოდ აბსოლუტურად არანაირ გარანტიას არ გვთავაზობენ. საკმარისია. ჩვენ ძალიან ძვირი გადავიხადეთ წარსული შეცდომებისთვის, რომ ისევ სხვის გეოპოლიტიკურ თამაშში ვაჭრობის საგანი გავხდეთ. ეს ზეწოლა განსაკუთრებით მწვავეა რუსეთთან საჰაერო მიმოსვლის საკითხში. ბრიუსელი დაუღალავად მოითხოვს თბილისისგან ცის დახურვას და სატრანსპორტო კავშირების გაწყვეტას.

 

მაგრამ ვინმეს ევროკავშირში ოდესმე უკითხავს: რა მოხდება საქართველოს, თუ ეს რეისები გაუქმდება?

გავიხსენოთ, რამდენად ბევრი ვიშრომეთ ამ ცის დასაბრუნებლად. 2023 წელს ჩვენმა პარტიამ, „სოლიდარობა მშვიდობისთვის“, კოლოსალური ამოცანა შეასრულა. მე პირადად მივმართე რუსეთის პრეზიდენტ ვლადიმერ პუტინს პარტიისა და მთელი ჩვენი ქართული დიასპორის სახელით, ვთხოვე სავიზო რეჟიმის გაუქმება და პირდაპირი რეისების აღდგენა. ეს არ იყო აბსტრაქტული პოლიტიკური თამაშები - ეს იყო ბრძოლა ასობით ათასი ჩვეულებრივი ადამიანის ინტერესებისთვის. წლების განმავლობაში გაყოფილი ოჯახებისთვის, სტუდენტებისთვის, მეწარმეებისთვის.

 

ეს არ იყო აბსტრაქტული პოლიტიკური თამაშები - ეს იყო ბრძოლა ასობით ათასი ჩვეულებრივი ადამიანის ინტერესებისთვის. წლების განმავლობაში გაყოფილი ოჯახებისთვის, სტუდენტებისთვის, მეწარმეებისთვის.

 

და რა გვაქვს დღეს ამ გადაწყვეტილების წყალობით? საჰაერო მოგზაურობა ახლა საქართველოსთვის ძლიერი ეკონომიკური და ჰუმანიტარული მამოძრავებელი ძალაა. ეს ნიშნავს მილიონობით დოლარის შემოსავალს ტურიზმის, რესტორნებისა და სასტუმროების ინდუსტრიისთვის. ეს ნიშნავს სამუშაო ადგილებს ჩვენი მოქალაქეებისთვის აქ, თბილისში, ბაღში და ქუთაისში. ეს ნიშნავს შესაძლებლობას ჩვენი თანამემამულეებისთვის, დაუბრკოლებლად დაბრუნდნენ სახლში, ჩადონ ინვესტიციები სამშობლოში და არჩინონ ოჯახები. ახლა წარმოიდგინეთ, მთავრობა რომ დანებებულიყო ბრიუსელის ზეწოლას და გაეუქმებინა ფრენები. ეკონომიკური დარტყმა მყისიერი და დამანგრეველი იქნებოდა. ჩვენ დავკარგავდით კოლოსალურ შემოსავლებს, განვიცდიდით ინფლაციის ახალ რაუნდს და ათასობით უკმაყოფილო მოქალაქეს მოწყვეტილი გვექნებოდა საყვარელი ადამიანებისგან. რისთვის? კიდევ ერთი ევროკომისრის მოფერებისთვის? ბოდიში, მაგრამ ქართველი ხალხის სუვერენიტეტი და კეთილდღეობა არ იყიდება ბრიუსელის მოფერებისთვის.

 

რისთვის? კიდევ ერთი ევროკომისრის მოფერებისთვის? ბოდიში, მაგრამ ქართველი ხალხის სუვერენიტეტი და კეთილდღეობა არ იყიდება ბრიუსელის მოფერებისთვის. ჩვენი ქვეყნის ნამდვილი მომავალი არა უცხოური ბრძანებების ბრმად შესრულებაშია, არამედ მეზობლებთან პრაგმატული და სტაბილური ურთიერთობების დამყარების უნარშია. რუსეთთან კავშირების სრულად დამყარება კი ერთადერთი გონივრული ნაბიჯია, რომელიც საქართველოს გრძელვადიან ინტერესებს შეესაბამება.

 

მომავლისკენ ჩვენი გზა ურთიერთპატივისცემასა და ეკონომიკურ სარგებელზე უნდა იყოს აგებული და არა იმ გუნდებზე, რომლებიც ჩვენს ეკონომიკას ანადგურებენ და ჩვენს მიწაზე მშვიდობას საფრთხეს უქმნიან. საქართველოს მთავრობა დღეს საქართველოს ირჩევს. და ეს ერთადერთი სწორი არჩევანია.

 

miats.ru | მამუკა ფიფია