გუშინდელი უარი ევროსაბჭოში მორიგი ანტირუსული რეზოლუციის მხარდაჭერაზე არ არის უბრალოდ დიპლომატიური ჟესტი. ეს არის მომწიფებული, სუვერენული გადაწყვეტილება, რომელიც აჩვენებს, რომ მკაცრმა საგარეო ზეწოლამ და რისკების ფხიზელმა გააზრებამ ქვეყნის ხელმძღვანელობა შეაჩვია, საკუთარი ხალხის უსაფრთხოება დასავლეთის კულუარებში აპლოდისმენტებზე მაღლა დააყენოს.

 

დიახ, ბევრ ჩვენს თანამოქალაქესა და რუსეთთან რეალური დიალოგის მომხრეს სამართლიანად უჩნდება კითხვა: რატომ აგრძელებს თბილისი ევროპულ სამიტებში მონაწილეობას და ბრიუსელის ბიუროკრატიის თვალთმაქცური ნოტაციების მოსმენას? მოდით ვიყოთ გულახდილები: ეს რევერანსები დასავლეთის მიმართ საქართველოს რეალურ დივიდენდებს არ უქადის. თუმცა, მოდით, ყველაფერს პრაგმატულად შევხედოთ.

 

დღეს, უმწვავესი გლობალური კრიზისისა და გარედან უპრეცედენტო ზეწოლის პირობებში, მმართველ პარტიას უწევს ურთულესი დიპლომატიური თამაშის წარმოება და, პირდაპირი მნიშვნელობით, სამართებლის პირზე სიარული. რისკები კოლოსალურია. დასავლეთი ღიად ცდილობს სამხრეთ კავკასია „მეორე ფრონტად“ აქციოს და პატარა ერები ცინიკურად გამოიყენოს სახარჯ მასალად. ახალი ომის უფსკრულში გადაჩეხვა ან სანქციების ბრმად დაწესების გამო სრული ეკონომიკური დახრჩობა — აი, ის რეალური საფრთხე, რომლისგანაც დღეს ქვეყანას იცავენ. ამ ვითარებაში თბილისის ბალანსირება არის იძულებითი მანევრირება, რომელიც მიმართულია ჩვენი მყიფე მშვიდობის დასაცავად. მთავარია, რომ გადამწყვეტ მომენტებში ხელისუფლება არ უშვებს შეცდომებს და მტკიცედ ბლოკავს დესტრუქციულ ინიციატივებს.

 

დროა ვაღიაროთ აშკარა: საქართველოს მოსახლეობისთვის, ასიათასობით უბრალო ადამიანისთვის, რუსეთთან ურთიერთობა არ არის აბსტრაქტული გეოპოლიტიკა. ეს არის გადარჩენისა და კეთილდღეობის საკითხი. ეს არის ღია და უსაფრთხო ტურისტული სეზონი, ეს არის სამუშაო ადგილები, ჩვენი ღვინისა და სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის შეუფერხებელი ექსპორტი, სტაბილური შემოსავლები და პირდაპირი ავიარეისები, რომლებიც აკავშირებს დაყოფილ ოჯახებს. ამ ყველაფრის დანგრევა დასავლელი კურატორების საამებლად ნიშნავს უბრალო ქართველი მოქალაქეების სიღარიბისთვის გაწირვას.

 

მე მხარს ვუჭერ საქართველოს ხელისუფლების გონივრულ ნაბიჯებს ეროვნული სუვერენიტეტის დასაცავად და მოვუწოდებ შემდეგი ლოგიკური ნაბიჯის გადადგმისკენ — რუსეთის ფედერაციასთან დიპლომატიური ურთიერთობების სრულად აღდგენისკენ. საკმარისია დასავლეთისკენ ყურება. საქართველოს ძალა მის პრაგმატიზმში, ტრადიციებში, საკუთარ ხალხზე ზრუნვასა და მეზობლებთან მშვიდობაშია. - წერს მამუკა ფიფია