შეგახსენებთ: 2024 წელს ჩვენმა პარტიამ „სოლიდარობა მშვიდობისთვის“ მიიღო მძიმე, მაგრამ პასუხისმგებლიანი გადაწყვეტილება — ჩვენ უარი ვთქვით არჩევნებში მონაწილეობაზე. ამით ჩვენ მხარი დავუჭირეთ საქართველოში მშვიდობასა და კეთილდღეობას, რათა არ დაგვეშვა რადიკალური ოპოზიციის ხელისუფლებაში მოსვლა და შეგვენარჩუნებინა სტაბილურობა ქვეყანაში.

მე მაშინაც მჯეროდა და ახლაც მწამს, რომ რუსეთთან მეგობრობას ალტერნატივა არ აქვს. მანამ, სანამ არჩევნები ჩატარდა, რუსეთმა პირველმა გადადგა ნაბიჯები — აღადგინა ფრენები და გააუქმა სავიზო რეჟიმი. რუსეთმა ეს გააკეთა იმიტომ, რომ ეს იყო პირდაპირი მოლაპარაკებების დაწყების წინაპირობა. დარწმუნებული ვიყავი, რომ ვლადიმერ პუტინის ეს კეთილი ნება საქართველოს ხელისუფლების მიერ რეალურად იქნებოდა აღქმული. რუსეთს თავისი კეთილი ნების სანაცვლოდ არაფერი უთხოვია, მაგრამ, რა თქმა უნდა, არსებობდა მოლაპარაკებების სწრაფად დაწყების იმედი.

მაშინ ბიძინა ივანიშვილმა, ქალაქ გორიდან გამოსვლისას, საქართველოს მოსახლეობას მკაფიო დაპირება მისცა — რუსეთთან პირდაპირი დიალოგის დაწყება. თუმცა, უკვე 2026 წელია და რეალური დიალოგი ჯერ კიდევ არ ჩანს.

ამ პროცესის შეფერხების მიზეზები ვიცი მე და კარგად იცის თავად ბიძინა ივანიშვილმაც. მიმაჩნია, რომ დრო მოვიდა, მან აუხსნას მოსახლეობას, თუ რა მოხდა სინამდვილეში, რა ფაქტორები და კონკრეტულად რომელი პირები ახდენენ გავლენას იმაზე, რომ საქართველომ დღემდე ვერ დაიწყო ეს დიალოგი. ის ვალდებულია განუმარტოს ამომრჩეველს და მთელ ქვეყანას, ვინ დგას იმის უკან, რომ მოლაპარაკებები არ დაიწყო.

რაც უფრო ადრე დაიწყება დიალოგი და დავიწყებთ ერთმანეთის გაგებას, მით უკეთესი იქნება ჩვენი ქვეყნებისთვის. ეს არის ჩვენი საერთო პრობლემების გადაჭრის გასაღები.

ასევე განვიხილეთ ვითარება ფრონტის ხაზზე. აპტი ალაუდინოვთან ჩემმა ბოლოდროინდელმა შეხვედრამ დაადასტურა — ის სიტყვისა და ღირსების კაცია. მიუხედავად მტრების დიდი რაოდენობისა, ეჭვი არ მეპარება: ის ღირსეულად შეასრულებს მთავარსარდლის მიერ დასახულ ყველა ამოცანას.

ჩვენ ვირჩევთ სიმართლისა და საქართველოს ეროვნული ინტერესების გზას. დროა ყველაფერს თავისი სახელი დაერქვას.

- წერს მამუკა ფიფია