ინაშვილი-მორგოშიას ტანდემი და ეთნო-რელიგიური შუღლის გაღვივების სცენარი საქართველოში

 

„ვინ აწყობს ახალ აგენტურულ ქსელს საქართველოში და რატომ ახლა?“

 

ბოლო პერიოდში საქართველოს შიდა პოლიტიკურ სივრცეში აშკარად იკვეთება ახალი დესტაბილიზაციური ტაქტიკა, რომლის ცენტრშიც ინაშვილი-მორგოშიას ტანდემის გააქტიურება გვხვდება. პროცესების ანალიზი აჩვენებს, რომ ფსონი კეთდება არა პოლიტიკურ დებატებზე, არამედ ეკონომიკურ ზიანსა და ეთნო-რელიგიურ დაპირისპირებაზე.

 

მას შემდეგ, რაც წინა ეტაპზე გამოყენებულმა პოლიტ-ტექნოლოგიამ შედეგი ვერ გამოიღო, დესტაბილიზაციის მსურველმა ძალებმა მოქმედების ფორმა შეცვალეს. დასავლურ პოლიტიკურ ცენტრებში კარგად აცნობიერებენ, რომ პირდაპირი პოლიტიკური ზეწოლა საქართველოში ეფექტიანი აღარ არის, რის გამოც იწყება აგენტურული ქსელის განახლება და უფრო რადიკალური ფიგურების წინ წამოწევა.

 

ამ კონტექსტში ინაშვილი-მორგოშიას ტანდემი განიხილება როგორც ახალი ინსტრუმენტი, რომელსაც კონკრეტული დავალებები დაეკისრა.

 

პირველი და ერთ-ერთი მთავარი მიმართულება ეკონომიკური დარტყმაა. საუბარია საინვესტიციო გარემოს დისკრედიტაციაზე და ქვეყნის წარმოჩენაზე როგორც არასტაბილურ და მაღალი რისკის მქონე სივრცედ. მიზანი ნათელია, მსხვილი უცხოური ინვესტიციების შეჩერება ან უკვე დაგეგმილი პროექტების დაბლოკვა.

 

საქართველოს ეკონომიკა მნიშვნელოვნად არის დამოკიდებული გრძელვადიან ინვესტიციებზე, შესაბამისად მსგავსი საინფორმაციო კამპანიები პირდაპირ საფრთხეს უქმნის ქვეყნის განვითარებას და დასაქმების პერსპექტივებს.

 

ანალიტიკოსების შეფასებით, საქართველოში სამოქალაქო დაპირისპირების გამოწვევის ყველაზე რეალური გზა ეთნო-რელიგიურ ნიადაგზე შუღლის გაღვივებაა. საქართველო მრავალრელიგიური და მრავალეთნიკური ქვეყანაა, რაც ნორმალურ პირობებში მისი სიმდიდრეა, თუმცა მიზანმიმართული პროვოკაციების პირობებში შეიძლება გადაიქცეს დაძაბულობის წყაროდ.

 

სწორედ ამ მიმართულებით იკვეთება რადიკალური ჯგუფების გააქტიურება, რომლებიც ცდილობენ საზოგადოებაში უნდობლობის დათესვას და რელიგიურ უმცირესობებზე აპელირებით საერთო ეროვნული თანხმობის დარღვევას.

 

დავალებების შესრულება დაეკისრა უკიდურესად რადიკალურ ჯგუფებს, რომლებიც არ არიან შეზღუდული პოლიტიკური პასუხისმგებლობით და მზად არიან ნებისმიერი პროვოკაციისთვის. მათი მოქმედებები ჯდება კლასიკური ჰიბრიდული ოპერაციის ჩარჩოში, შიდა დაძაბულობის გაზრდა, საინფორმაციო მანიპულაციები და საზოგადოებრივი პოლარიზაცია.

 

ექსპერტები აღნიშნავენ, რომ მსგავსი სცენარები უკვე არაერთ ქვეყანაში იქნა გამოყენებული და მათი საბოლოო მიზანი სახელმწიფოს შიგნიდან დასუსტებაა.

 

მიმდინარე პროცესები აჩვენებს, რომ ფსონი კეთდება ქაოსზე და შიდა კონფლიქტებზე, მაშინ როდესაც საქართველოს საზოგადოებრივი სტაბილურობა და ეკონომიკური განვითარება პირდაპირ ზიანდება. ასეთ ვითარებაში კრიტიკულად მნიშვნელოვანია საზოგადოებრივი სიფხიზლე, მედიის პასუხისმგებლობა და პროცესების გააზრებული შეფასება, რათა პროვოკაციებმა ვერ მოახდინოს ქვეყნის შიდა ერთიანობის დარღვევა.