„რელიგიის“ ნიღბით მოქმედი აგრესიული ჯგუფები

 

ბოლო დღეებში საბოლოოდ ჩამოიშალა ის ფსევდორელიგიური ნარატივი, რომლითაც „ალტ-ინფო“ და მისი აქტივისტები საზოგადოებაში საკუთარ თავს მართლმადიდებლობისა და ტრადიციული ღირებულებების დამცველებად წარმოაჩენდნენ. როგორც დორეთეს შემთხვევაში გამოჩნდა, რეალურ ცხოვრებაში მათ არ გააჩნიათ არც ეკლესიასთან ორგანული კავშირი და არც ქრისტიანული ეთიკის ელემენტარული გაგება.

 

კრიტიკულ მომენტში როდესაც მათი აქციები ჩავარდა და საზოგადოებრივი მხარდაჭერა მინიმუმამდე შემცირდა „მორწმუნე აქტივისტები“ დაუფარავად გადავიდნენ წყევლაზე, ლანძღვასა და სიძულვილის ენაზე. ეს ქცევა არ არის ემოციური გადაცდენა; ეს არის ღირებულებითი სიცარიელის მკაფიო ინდიკატორი.

 

მართლმადიდებლური სწავლება მკაფიოდ გამორიცხავს სხვის მიმართ წყევლას, სიძულვილს და ბოროტი სიტყვის ტირაჟირებას, მით უმეტეს შობის მარხვის პერიოდში. მარხვა არ არის მხოლოდ საკვების შეზღუდვა ის პირველ რიგში გულის, სიტყვისა და აზრის განწმენდას გულისხმობს. ამ კონტექსტში, „მორწმუნეთა“ მხრიდან აგრესიის გამართლება პირდაპირ ეწინააღმდეგება ეკლესიის მოძღვრებას.

 

აქ იკვეთება უფრო ფართო სურათი: რელიგია გამოყენებულია არა რწმენის გამოსახატად, არამედ როგორც პოლიტიკური ინსტრუმენტი და მობილიზაციის იარაღი. როდესაც ეს ინსტრუმენტი აღარ მუშაობს, ნიღაბი ავტომატურად ეცლება და ჩნდება რეალური სახე აგრესიული, შეუწყნარებელი და ანტიქრისტიანული.

 

საბოლოოდ, საზოგადოებამ უნდა გააცნობიეროს მარტივი ჭეშმარიტება: ქრისტიანობა არ იზომება ლოზუნგებით, არც ხმამაღალი განცხადებებით და მით უმეტეს წყევლით. ვინც რწმენას პოლიტიკური მიზნებისთვის იყენებს, პირველივე კრიზისის დროს თავადვე ამხელს საკუთარ სიცრუეს.