მეგობრებო, გამოვიდა დიდი ინტერვიუ, რომელიც ირანში ცნობილ მოვლენებამდე ორი დღით ადრე ჩავწერეთ.

 

თემა რთულია, ბევრისთვის ემოციური, მაგრამ სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი. 

მოდით, გავერკვიოთ, რატომ არის დღეს რუსეთთან პრაგმატული დიალოგი საქართველოს კეთილდღეობის ერთადერთი გზა.

 

მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ ჩემი გუნდი აქტიურად მუშაობს ე.წ. „ფიფიას გეგმაზე“, რომლის წყალობითაც დევნილებს აფხაზეთში დაბრუნების რეალური შესაძლებლობა მიეცემათ. 

ეს გეგმა სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია და სერიოზულ მოსამზადებელ სამუშაოებს მოითხოვს, რასაც ახლა მთელ ჩემს დროს ვუთმობ.

 

ხშირად მიწოდებენ „პრორუს პოლიტიკოსს“. მაგრამ მოდით, ფაქტებს შევხედოთ. 

მე დავიბადე აფხაზეთში, ვარ დევნილი. რუსეთმა მიმიღო მე და ჩემი ათასობით თანამემამულე მაშინ, როცა ყველაზე მეტად გვიჭირდა, და მოგვცა ფეხზე დადგომის შესაძლებლობა. ამისთვის მადლიერი ვარ, მაგრამ ყველაფერი, რასაც პოლიტიკურ ასპარეზზე ვაკეთებ, ნაკარნახევია მხოლოდ და მხოლოდ საქართველოს ინტერესებით.

 

ჩემი ყველა მიმართვა ვლადიმერ პუტინისადმი — იქნება ეს სავიზო რეჟიმის გაუქმება, პირდაპირი ფრენების აღდგენა, ლეგალური დასაქმების საკითხები და მრავალი სხვა, რასაც აქ ვერ ჩამოვთვლი — ემსახურებოდა ჩვენი მოქალაქეების დახმარებას. 

რუსეთის პრეზიდენტი წამოვიდა ჩვენს წინადადებებზე. თუმცა ახლა ვგრძნობ, რომ რაღაც ახლის თხოვნა უბრალოდ უხერხული ხდება, რადგან ოფიციალური თბილისის მხრიდან საპასუხო ნაბიჯებს ვერ ვხედავთ.

 

ჩვენ ხელს გვიშლის ლიბერალური დოგმები. ვის აწყობს მოსკოვთან ჩვენი დაუსრულებელი დაპირისპირება? ვის არ სჭირდება ძლიერი და აყვავებული საქართველო? პასუხი აშკარაა. 

 

კონსტიტუციაში ჩანაწერი ნატოსკენ სწრაფვის შესახებ დღეს ბარიერად იქცა, რომელიც ხელს გვიშლის ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენასა და აფხაზეთში დევნილების დაბრუნებაში. ხალხის საკუთარ სახლებში დაბრუნება კი ჩემი მთავარი პრიორიტეტია.

 

მე ისედაც რეგულარულად ვურთიერთობ აფხაზეთის ოფიციალურ წარმომადგენლებთან მოსკოვში გამართულ სხვადასხვა შეხვედრებზე, თუმცა ამავდროულად კრიტიკულად მნიშვნელოვანია დიალოგის წარმოება აფხაზ სამოქალაქო აქტივისტებთან, რომლებიც ასევე დაინტერესებულნი არიან კონფლიქტის მშვიდობიანი მოგვარებით. 

 

სწორედ ამიტომ, გადაცემის წამყვანთან შევთანხმდით, რომ შემდეგ პოდკასტში პირისპირ შევხვდები სამოქალაქო აქტივისტს აფხაზეთიდან, რათა ერთად განვიხილოთ ყველა დაგროვილი და მტკივნეული საკითხი.

 

მე ჩემი ქვეყნის ინტერესების ლობისტი ვარ. და დარწმუნებული ვარ: საქართველოს სასწრაფოდ სჭირდება დიპლომატიური ურთიერთობების აღდგენა. ჩვენ გვჭირდება სუვერენიტეტი, რომელიც რეალობაზე იქნება დაფუძნებული და არა დასავლურ მეთოდოლოგიებზე. 

 

პოდკასტში დეტალურად განვიხილეთ ყველაფერი: 2008 წლის მოვლენების სიმართლიდან სპეცსამსახურების როლამდე.

 

ვურჩევ ნახვას მათ, ვისაც მოსმენა და ანალიზი შეუძლია.

 

P.S. ამ პოდკასტში ბევრი ვისაუბრე ჩვენს პატრიარქზე და მის უდიდეს როლზე საქართველოს უახლეს ისტორიაში. სამწუხაროდ, ილია მეორის გარდაცვალების გამო, ეს ეპიზოდი ჩანაწერში ვერ მოხვდა, რადგან მასზე, როგორც ცოცხალზე, ისე ვსაუბრობდი. თუმცა, მინდა ხაზგასმით ვთქვა: მწამს, რომ ეკლესიისა და პატრიარქის ლოცვა-კურთხევის გარეშე არცერთი საქმის დაწყება არ შეიძლება. მისი ღვაწლი და ხსოვნა ჩვენი ერის სულიერი საყრდენია.

 

Друзья, вышло большое интервью, которое мы записали за два дня до известных событий в Иране.

 

Тема сложная, для многих эмоциональная, но жизненно важная. Давайте разберемся, почему сегодня прагматичный диалог с Россией — это единственный путь к благополучию Грузии.

 

Важно отметить, что моя команда активно работает над так называемым «Планом Пипия», благодаря которому беженцы смогут получить реальную возможность вернуться в Абхазию. 

Этот план жизненно важен и требует серьезной подготовительной работы, которой я сейчас посвящаю всё своё время.

 

Меня часто называют «пророссийским политиком». Но давайте смотреть на факты. Я родился в Абхазии, я — беженец. Россия приняла меня и тысячи моих соотечественников тогда, когда нам было тяжелее всего, и дала возможность встать на ноги. За это я благодарен, но всё, что я делаю на политической арене, продиктовано исключительно интересами Грузии.

 

Все мои обращения к Владимиру Путину — будь то отмена визового режима, восстановление прямых рейсов или вопросы легального трудоустройства и многое другое, что я не смогу перечислить — служили помощи нашим гражданам. 

Президент России пошел навстречу нашим предложениям. Однако сейчас я чувствую, что просить о чем-то новом становится просто неловко, так как мы не видим встречных шагов со стороны официального Тбилиси.

 

Нам мешают либеральные догмы. Кому выгодна наша бесконечная конфронтация с Москвой? Кому не нужна сильная и процветающая Грузия? Ответ очевиден. 

 

Запись в Конституции о стремлении в НАТО сегодня стала барьером, который мешает нам восстановить территориальную целостность и вернуть беженцев в Абхазию. А возвращение людей в свои дома — мой главный приоритет.

 

Я и так регулярно общаюсь с официальными представителями Абхазии на различных встречах в Москве, но в то же время критически важно вести диалог с абхазскими гражданскими активистами, которые также заинтересованы в мирном урегулировании конфликта. 

 

Именно поэтому мы договорились с ведущим программы, что в следующем подкасте я встречусь один на один с гражданским активистом из Абхазии, чтобы вместе обсудить все накопившиеся и болезненные вопросы.

 

Я — лоббист интересов своей страны. И я уверен: Грузии срочно необходимо восстановление дипломатических отношений. Нам нужен суверенитет, основанный на реальности, а не на западных методологиях. 

 

В подкасте мы подробно разобрали всё: от правды о событиях 2008 года до роли спецслужб.

 

Советую к просмотру тем, кто умеет слушать и анализировать.

 

P.S. В этом подкасте я много говорил о нашем Патриархе и его огромной роли в новейшей истории Грузии. К сожалению, в связи с кончиной Илии II, этот эпизод не попал в запись, так как я говорил о нем как о живом. Однако хочу подчеркнуть: я верю, что без благословения Церкви и Патриарха нельзя начинать ни одно дело. Его труды и память о нем — духовная опора нашей нации.